به عنوان واحدهای اساسی عملیات تجهیزات، پایداری و طول عمر قطعات مکانیکی تا حد زیادی به نگهداری علمی و دقیق روزانه بستگی دارد. بر خلاف تعمیر واکنشی پس از خرابی، تعمیر و نگهداری روزانه بر جلوگیری از مشکلات احتمالی، کاهش خطر خرابی ناگهانی و حفظ عملکرد کارآمد و ایمن کل دستگاه از طریق بازرسی منظم، تمیز کردن، روغن کاری در طول سرویس و نظارت بر وضعیت تاکید دارد.
اولین قدم در تعمیر و نگهداری روزانه، ایجاد یک سیستم بازرسی استاندارد است. چرخه بازرسی و نکات کلیدی باید بر اساس نقش و شرایط عملکرد قطعات در تجهیزات به وضوح تعریف شود. برای مثال، برای یاتاقانها و دندههای دوار با سرعت بالا، باید به افزایش غیرعادی دما، صدا و لرزش توجه کرد. برای -بستههای باربر، پیشبار باید از نظر پوسیدگی و علائم شل شدن رزوهها بررسی شود. برای آب بندی، نشت، پیری یا تغییر شکل باید مشاهده شود. این بازرسی ها باید بازرسی بصری، معاینه لمسی و ابزارهای اندازه گیری ساده لازم را برای ایجاد یک پرونده بازرسی قابل ثبت و ردیابی، ترکیب کرده و مبنایی را برای تجزیه و تحلیل روند و نگهداری پیشگیرانه فراهم کند.
نظافت بخشی ضروری از فرآیند نگهداری است. گرد و غبار، روغن، براده های فلزی و مواد باقیمانده نه تنها سایش را تشدید می کنند، بلکه می توانند مجرای روغن را مسدود کنند، اتلاف گرما را مختل کنند، یا باعث اختلال در عملکرد سنسور شوند. برای جلوگیری از آسیب رساندن به لایه محافظ سطح یا تغییر دقت ابعاد، عوامل و روشهای تمیزکننده مناسب باید بر اساس مواد اجزای مختلف و محیط کار انتخاب شوند. مراقبت ویژه باید با جفت های لغزشی دقیق و سطوح جفت نوری انجام شود. باید از-پارچههای بافته نشده، برسهای نرم، و حلالهای کم{4}}استفاده شود و از آلودگی ثانویه جلوگیری شود.
مدیریت روغن کاری نقش اساسی در نگهداری روزانه دارد. روانکاری مناسب اصطکاک را کاهش می دهد، سایش را کاهش می دهد، از زنگ زدگی و خوردگی جلوگیری می کند و به دفع گرما کمک می کند. روان کننده هایی با ویسکوزیته و عملکرد منطبق باید بر اساس نوع جزء، سرعت، بار و دمای محیط انتخاب شوند و کاملاً مطابق با چرخه ها و روش های توصیه شده اضافه یا جایگزین شوند. روغن کاری بیش از حد ممکن است مقاومت را افزایش دهد و ناخالصی ها را جذب کند، در حالی که روانکاری ناکافی می تواند منجر به اصطکاک خشک و گرمای بیش از حد موضعی شود. باید از هر دو اجتناب کرد برای سیستم های روغن کاری بسته، سطح روغن، کیفیت روغن و وضعیت آب بندی باید به طور مرتب بررسی شود تا از نفوذ آلاینده های خارجی جلوگیری شود.
علاوه بر این، نگهداری روزانه باید شامل حفظ ظاهر و لایه محافظ نیز باشد. اگر پوسته شدن پوشش، لکه های زنگ زدگی یا آسیب های مکانیکی به سرعت برطرف نشود، می توانند از سطح به داخل پخش شوند و عملکرد اجزا را ضعیف کنند. سطوح فلزی در معرض دید باید فوراً با-رنگ ضد خوردگی یا زنگ زدگی-روغن پیشگیری کننده پوشانده شوند. قطعات پلاستیکی یا لاستیکی باید در برابر اشعه مستقیم فرابنفش طولانی مدت و خوردگی شیمیایی محافظت شوند تا روند پیری کاهش یابد.
با گسترش روزافزون مدیریت اطلاعات، تعمیر و نگهداری معمول را می توان با سیستم های نظارت بر شرایط ترکیب کرد. با استفاده از جمع آوری داده های آنلاین و تجزیه و تحلیل پارامترهایی مانند دما، ارتعاش و جریان، هشدارهای غیرعادی و مداخلات دقیق می توان به دست آورد. این مدل نگهداری پیشگیرانه نه تنها کارایی را بهبود می بخشد، بلکه طول عمر قطعات و حتی کل دستگاه را نیز افزایش می دهد.
به طور خلاصه، تعمیر و نگهداری روتین اجزای مکانیکی یک کار سیستماتیک است که بازرسی، تمیز کردن، روغن کاری و حفاظت را ادغام میکند و نیاز به اجرا از طریق محدودیتهای سازمانی، روشهای حرفهای و احساس مسئولیت قوی دارد. تنها از طریق پشتکار می توان یک مانع محکم برای عملکرد ایمن و پایدار تجهیزات ایجاد کرد.
